ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΛΕΩΝ. ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΥ

«Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Αναπνευστική ανεπάρκεια και μηχανική αναπνοή. Πριν- Κατά – μετά»

Αθήνα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Γρηγοράκος 95φωτογραφία απο clevernews.gr

… ζω και εργάζομαι ως γιατρός στον Νομό Άρτας, έναν Νομό με δυσπρόσιτο, εκτεταμένο ορεινό όγκο.
Παρόλη την τύχη, στην Άρτα να λειτουργεί ΜΕΘ με 7 κρεβάτια όπου έχουν νοσηλευτεί, στα χρόνια της λειτουργία της, πάνω από 1800 ασθενείς, σχεδόν από όλη τη δυτική Ελλάδα, έχω δει ζωές να χάνονται εξαιτίας μη έγκαιρης ή μη ασφαλούς μεταφοράς.
Όπως έχω δει και ζωές να χάνονται στην αναμονή για εξεύρεση κενού κρεβατιού ΜΕΘ.
Να τονίσω εδώ, ότι οι εργαζόμενοι σε αυτή τη μονάδα- όπως είμαι βέβαιοι και σε όλες τις άλλες – εργάζονται με αυτοθυσία, με υψηλούς δείκτες αποτελεσματικότητας και παράγουν ταυτόχρονα σοβαρό επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο.
Εκτός αυτών, έχουν καταφέρει τη λήψη οργάνων από 9 ασθενείς για να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο και αυτή την πολύ σημαντική παράμετρο της λειτουργίας των ΜΕΘ. …

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Γρηγορακου

Κυρίες και κύριοι,
εκλεκτοί προσκεκλημένοι,

Χαίρομαι που βρίσκομαι σήμερα εδώ για να μιλήσω για το νέο συγγραφικό έργο του κου Γρηγοράκου, μαζί με διακεκριμένους επιστήμονες και συναδέρφους βουλευτές από όλο το πολιτικό φάσμα.
Ο Λεωνίδας Γρηγοράκος είναι ένας άνθρωπος που δεν εφησυχάζει, είτε βρίσκεται μέσα σε ΜΕΘ, είτε στο πανεπιστήμιο, ή στη βουλή και το Υπουργείο.
Είναι ένας αναγνωρισμένος γιατρός, διακεκριμένος πανεπιστημιακός δάσκαλος και συνάδερφος βουλευτής με ήθος και αξιοπρέπεια.
Έχει υπηρετήσει με συνέπεια το ΕΣΥ, με πολύχρονη εμπειρία και κατασταλαγμένη επιστημονική γνώση.
Μένοντας συνεπής στον όρκο του Ιπποκράτη, ο οποίος επιτάσσει τη μετάδοση των ιατρικών γνώσεων και των κανόνων ηθικής, μεταδίδει απλόχερα τη γνώση και την εμπειρία του.
Τα βιβλία του αποτελούν οδηγούς, για γιατρούς πολλών ειδικοτήτων και νοσηλευτές, και προάγουν την ιατρική επιστήμη.
Το νέο του βιβλίο αποτελεί, θα έλεγα, την συνέχεια του προηγούμενου έργου του, «Το κόστος της μονάδας της εντατικής θεραπείας», που δημοσιεύτηκε το 2011.
Το βιβλίο «Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Αναπνευστική ανεπάρκεια και μηχανική αναπνοή» αποτελεί ουσιαστικά έναν «κώδικα» για όσους και όσες εμπλέκονται στην εντατική θεραπεία αναπνευστικών ασθενών.
Η θεματολογία του είναι συστηματικά οργανωμένη, χαρακτηρίζεται από πληρότητα και σαφήνεια ενώ το βιβλίο είναι πλούσιο σε παραδείγματα και βιβλιογραφικές αναφορές.
Αυτό το καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμο και για γιατρούς άλλων ειδικοτήτων και νοσηλευτές, αλλά και όσους, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, εμπλέκονται στην ιατρική φροντίδα και περίθαλψη ασθενών.
Στην συγγραφή του βιβλίου συμμετέχει και ένα ευρύ φάσμα γιατρών, όπως ψυχίατροι, οδοντίατροι, καρδιολόγοι – για να αναφέρω ενδεικτικά κάποιες από τις ειδικότητες- στους οποίους επίσης θα ήθελα να απευθύνω τα θερμά συγχαρητήριά μου, για το έργο που μας παρέδωσαν.
Προσωπικά, ως ακτινοδιαγνώστρια, βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέροντα πολλά από τα επιμέρους κεφάλαια του συγκεκριμένου βιβλίου.
Και αυτό γιατί υπάρχουν αναλυτικές και εμπεριστατωμένες παρουσιάσεις ιατρικών θεμάτων, που πολλές φορές ως γιατροί καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Στο βιβλίο αναδεικνύονται οι πολλές διαστάσεις της εντατικής θεραπείας, όπως οι νομικές και ηθικές παράμετροι, αλλά και οι ιδιαιτερότητες του ελληνικού περιβάλλοντος, μέσα στο οποίο καλούμαστε ως γιατροί να ασκήσουμε το λειτούργημα.

Κυρίες και κύριοι,
Η προστασία και η προαγωγή της Υγείας αποτελεί δικαίωμα των πολιτών, το οποίο η Πολιτεία προστατεύει και εγγυάται.
Ή τουλάχιστον θα έπρεπε να εγγυάται.
Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, εξ’ αιτίας κυρίως της οικονομικής κρίσης αλλά όχι μόνο, οι δημόσιες δαπάνες για την Υγεία περιορίζονται δραματικά και ο δημόσιος τομέας Υγείας απαξιώνεται.
Βεβαίως, έχει μεγάλη σημασία να μετράται το κόστος Υγείας σε σχέση με το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Όμως στη ζυγαριά κόστους και ανθρώπινης ζωής, η ζυγαριά θα πρέπει να γέρνει υπέρ της ανθρώπινης ζωής.
Συχνά, ανεξαρτήτως κόστους.
Έτσι πρέπει να συμβαίνει σε κάθε πολιτισμένο, κοινωνικό κράτος.
Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τις Μονάδες Εντατικές Θεραπείας, οι οποίες εκ των πραγμάτων είναι υψηλού κόστους.
Σημειώνω εδώ, ότι στην Ελλάδα λειτουργούν 450 κρεβάτια ΜΕΘ και είναι κλειστά περίπου 150, λόγω μη στελέχωσης και μη χρηματοδότησης.
Αυτό, σημαίνει στην πράξη , ότι αν αυτά τα 150 κρεβάτια λειτουργούσαν, θα έδιναν την ευκαιρία στη ζωή σε άλλους 2.500 ανθρώπους.
Στο κόστος για το οποίο μιλάμε, πρέπει να υπολογίσουμε το πριν και το μετά την εντατική μονάδα.
Δηλαδή, τη γρήγορη και ασφαλή διακομιδή – που σε πολλές περιπτώσεις καθορίζει την επιβίωση ή μη, και τη θεραπεία.
Αντίστοιχα, πρέπει να υπολογίσουμε και το κόστος των Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) αλλά και της αποκατάστασης των ασθενών που εξέρχονται από τις ΜΕΘ.
Περιττό να αναφερθώ νομίζω, το πόσο και τα δύο αυτά συστήματα, στη χώρα μας πάσχουν σοβαρά.
Και δεν θα ήταν υπερβολή να πω, ότι σε ορισμένες περιπτώσεις μιλάμε για ανυπαρξία, αν συνυπολογίσουμε τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας μας.
Εγώ ζω και εργάζομαι ως γιατρός στον Νομό Άρτας, έναν Νομό με δυσπρόσιτο, εκτεταμένο ορεινό όγκο.
Παρόλη την τύχη, στην Άρτα να λειτουργεί ΜΕΘ με 7 κρεβάτια όπου έχουν νοσηλευτεί, στα χρόνια της λειτουργία της, πάνω από 1800 ασθενείς, σχεδόν από όλη τη δυτική Ελλάδα, έχω δει ζωές να χάνονται εξαιτίας μη έγκαιρης ή μη ασφαλούς μεταφοράς.
Όπως έχω δει και ζωές να χάνονται στην αναμονή για εξεύρεση κενού κρεβατιού ΜΕΘ.
Να τονίσω εδώ, ότι οι εργαζόμενοι σε αυτή τη μονάδα- όπως είμαι βέβαιοι και σε όλες τις άλλες – εργάζονται με αυτοθυσία, με υψηλούς δείκτες αποτελεσματικότητας και παράγουν ταυτόχρονα σοβαρό επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο.
Εκτός αυτών, έχουν καταφέρει τη λήψη οργάνων από 9 ασθενείς – δότες και την επιτυχή μεταμόσχευση – για να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο και αυτή την πολύ σημαντική παράμετρο της λειτουργίας των ΜΕΘ.

Αγαπητέ Λεωνίδα,
ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες να είμαι σήμερα εδώ για να ξεπροβοδίσουμε το νέο σου βιβλίο.
Ένα βιβλίο αναφοράς, που κάθε γιατρός και νοσηλευτής που ασχολείται με την εντατική θεραπεία θα πρέπει να έχει στη βιβλιοθήκη του.
-Δεν θα έλεγα, βέβαια, ότι οι περίπου 1100 σελίδες διαβάζονται απνευστί. Θα ήταν ψέμα.-
Καλοτάξιδο το νέο βιβλίο.
Εύχομαι να γνωρίσει – και είμαι σίγουρη για αυτό – ευρεία αποδοχή και καταξίωση.
Και φυσικά, περιμένουμε και τα επόμενα.

Advertisements